Na repertuar Krakowskiej Grupy Folklorystycznej "Lajkonik" składają się:

Krakowiak
Krakowiak z Lajkonikiem
Polonez
Mazur
Kujawiak
Oberek
Polka ludwinowska
tańce lubelskie
tańce sądeckie
tańce żydowskie
Walczyki
ludowa muzyka "na żywo"
"Melodie Świata" w wykonaniu profesjonalnych muzyków

Program "Hej, od Krakowa jadę!" rozpoczynamy prawdziwie krakowskim akcentem jakim jest hejnał mariacki "na żywo".

Koncerty dla turystów zagranicznych wzbogacamy niebanalnymi utworami z Europy
i świata.

Program imprez (prowadzonych przez konferansjerów w języku polskim, angielskim, włoskim, niemieckim) uzupełniają wspólne tańce i zabawy integrujące z Gośćmi.

FOLKLOR - Krakowska Grupa Folklorystyczna LAJKONIK
"Prezentacja tańców KGF Lajkonik"
http://www.youtube.com/watch?feature=channel&v=RY3AdDkUU1E

Krakowiak

polski taniec ludowy, uznany za narodowy. Posiada dość żywe tempo, metrum 2/4 oraz rytm synkopowany. Nazwa tańca pochodzi z XVIII wieku i odnosiła się do grupy tańców posiadających własne lokalne nazwy: mijany, dreptany, ścigany, skalmierzak i inne. Pod koniec XVIII wieku charakterystyczne synkopowane rytmy krakowiaka pojawiły się w muzyce symfonicznej, a na początku XIX wieku taniec ten stał się popularny w muzyce scenicznej i instrumentalnej. Krakowiaka tańczy się w takcie dwumiarowym z charakterystycznymi synkopami, przyśpiewkami solowymi i swoistym trzykrotnym przytupem, kończącym zazwyczaj frazę muzyczną. Charakterystyczną cechą tańca jest gromadność i przodowanie, jak również symetria i dwuczęściowość. Charakter ruchu krakowiaka to żywość, skoczność, lekkość i sprężystość.

Oberek

polski taniec ludowy, o żywym tempie i skocznej melodii w rytmie nieparzystym najczęściej 3/8. Polega na szybkich obrotach par tańczących w miejscu lub wirujących w przestrzeni, popularny na wsi w wielu regionach Polski, szczególnie lubiany na Mazowszu i Radomszczyźnie. W swoim naturalnym kontekście (zabawy, wesela) zaczął zanikać w II połowie XX wieku. Nazwa "oberek" wywodzi się od "obwyrtnia", "oberwania", "obertasa", czyli od obracania się.

Kujawiak

polski taniec ludowy, taniec narodowy Kujawian. Jego nazwa po raz pierwszy pojawiła się w 1827 roku. Ludowe nazwy tego tańca, to śpiący i kolebany. Jest tańcem spokojnym. Polega on na chodzie w rytmie ćwierćnut na lekko ugiętych nogach. Wywodzi się z kujawskich obrzędów weselnych. Nastrojowa, liryczna melodia w metrum 3/4 nadaje mu zalotny charakter. Kroki taneczne oparte są głównie na łagodnym chodzie i obrotach, tylko muzyczne akcenty podkreślane są przez mocniejsze przytupywania.

Zobacz Krakowiak z Lajkonikiem:
"Krakowiak z Lajkonikiem"

Zobacz Mazur:
"Mazur"

Zobacz Polka Ludwinowska:
"Polka Ludwinowska"

Zobacz Polonez
"Polonez"